พระอธิการไพศาล วิสาโล (วงศ์วรวิสิทธิ์) เป็นพระนัก เจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ โพสต์ข้อความผ่านเพจเฟซบุ๊ก วัดป่าสุคะโต ธรรมชาติที่พักใจ ระบุว่า…
“วันวาเลนไทน์”
หลายคนเขารอคอยวันวาเลนไทน์ แล้วพอถึงวันนี้ เขาจะรู้สึกตื่นเต้น แล้วก็รอคอยดอกไม้ ดอกกุหลาบสีแดงๆหรือช็อกโกแลตจากใครบางคน ผู้คนจำนวนมากหรือทั่วโลกก็ว่าได้เรียกวันนี้ว่า วันแห่งความรัก แต่มันเป็นความรักที่จะว่าไปแล้ว ในมุมมองทางพระพุทธศาสนาว่าเป็นความรักที่คับแคบ
ความรักในพระพุทธศาสนามี 2 ประเภท ประเภทแรกเรียกว่า เมตตาเป็นความรักที่บริสุทธิ์ก็ว่าได้ ความรักอีกประเภทหนึ่งคือสิเน่หา ภาษาไทยเขียนว่าเสน่หา เสน่หาเป็นความรักที่มุ่งครอบครองเป็นของตัว เป็นความรักที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง เป็นความรักที่มีความยึดมั่นถือมั่นว่าเป็นของกูๆ จะเรียกว่าเป็นความรักที่มุ่งตักตวงให้กับตัวเอง ตักตวงความรัก ตักตวงความสุข ตักตวงการปรนเปรอ อันนี้เรียกว่าสิเน่หาหรือเสน่หา ซึ่งต่างจากความรักที่เรียกว่าเมตตา ซึ่งเป็นความรักที่มีแต่ความปรารถนาดีกับผู้อื่น จะเรียกว่าเอาประโยชน์สุขของผู้อื่นเป็นศูนย์กลางก็ได้ เป็นความรักที่ไม่ปรารถนาที่จะครอบครอง จะเรียกว่าเป็นความรักที่ปราศจากความเห็นแก่ตัวก็ได้ หรือเป็นภาษาสมัยใหม่เรียกว่าความรักที่ปราศจากเงื่อนไข เป็นความรักที่ไม่มีเงื่อนไข
ส่วนสิเน่หาเป็นความรักที่มีเงื่อนไข หมายความว่า ต่อเมื่อเขาพูดดีกับเรา ทำดีกับเรา เราจึงจะรักเขา ถ้าเขาทำไม่ดีกับเรา หรือไปรักคนอื่นก็จะเกิดความน้อยใจ เกิดความโกรธ มุ่งหมายจะทําร้าย จะทำร้ายด้วยคำพูด หรือด้วยการกระทำก็แล้วแต่อย่างที่เราเห็นเป็นข่าวอยู่เป็นประจำ ฆ่าแฟนพร้อมกับชู้รัก หรือบางทีฆ่าแฟนพร้อมกับคู่รัก คู่รักไม่ใช่เป็นชู้ เขาเป็นคู่รักที่ถูกต้อง แต่ผู้ที่ทำร้ายเพราะว่าอิจฉา หรือเพราะคับแค้นใจที่เขาไม่รักหรือสลัดรัก เป็นความรักที่น่ากลัวมาก ที่พร้อมจะไปทำร้ายคนอื่นหรือนำไปสู่การทำร้ายตัวเองก็ได้ อย่างที่เราได้ข่าว คนที่ผิดหวัง พลาดหวังในความรัก ก็ฆ่าตัวตาย อันนั้นเป็นความรักแบบสิเน่หา ซึ่งเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางในวันวาเลนไทน์
